W fotografii najbliższe mi są proste obrazy, spokojne, ciche, niemal puste, z ograniczoną do niezbędnego minimum ilością elementów wizualnych. W swoich pracach pozwalam wypowiedzieć się kompozycji i rytmowi, który ona tworzy. Interesują mnie przede wszystkim wzory i kształty. Preferuję proporcje 1x1, kwadrat jako czysta i prosta forma.

Najczęściej tworzę obrazy w estetyce czarno-białej. Pozwala to kompozycji oddychać. Poprzez usunięcie kolorów z obrazu, usuwam kolejny element mogący rozproszyć odbiorcę.

Lubię fotografować miejsca i przedmioty, które niczym szczególny się nie wyróżniają. Stram się wydobyć z nich coś niezwykłego.

Nawiązuje do tradycji fotografii minimalistycznej lat 70-tych i 80-tych. Rozumiem ją jako przeciwwagę dla współczesnego szybkiego rytmu życia, który często bywa przeładowany bodźcami. To kwestia osobistego połączenia i rezonansu.

Chcę oddać klimat tajemnicy i piękna, charakter samego obiektu, który pobudza wspomnienia.

Twórczość jest dla mnie medytacją, spokojem i oddechem. Właśnie to staram się oddać w swoich fotografiach.